Sanne en Jaap in Australië

Deze week is Luuk op school begonnen, hij was helemaal trots in zijn uniform. En de eerste dagen waren een succes, hij wilde in het weekend liever naar school dan thuisblijven.

Ik hou niet van regen.

Dit lieve boekje kreeg ik van Luuk voor mijn verjaardag. ( de teksten heeft hij zelf bedacht, misschien kan hij we dominee worden:-)

Dit stond op voorpagina van onze krant vandaag.

Jaap en ik zijn een weekendje zonder de kids weg geweest, heerlijk.

De allerbeste wensen voor het nieuwe jaar van Down Under.

Het is wel lief om te zien hoe de jongens slapen in de auto …..

Hier is het moeilijk voor te stellen dat het sneeuwt bij jullie.
Het zijn andere gevaren hier, waarschuwingsbordjes voor vallende kokosnoten?! De kids waren goed moe na een middagje snorkellen, maar de vissen vonden ze prachtig, en Koen wilde de zeekomkommer wel opeten.
En als je dan je koffie krijgt dan denk je ineens: oja, het is bijna kerst. Dat blijf ik vergeten als het dertig graden is.

Dit weekend zijn we weer eens naar magnetic island, het blijft leuk. Lekker op het strand en deze keer is Luuk ook aan het snorkelen gegaan. Althans , met zijn duikbrilletje op alle visjes en koralen bewonderen en dan weer lucht happen want de snorkel vindt hij maar niks. En natuurlijk lekker wandelen door de bossen.
Vorig weekend ben ik bij de Gold Coast geweest, ook erg leuk, maar dat was eigenlijk voor mijn werk. Ik ga, zoals het er nu naar uitziet, een dag per week onderzoek doen vanuit Mackay, via Bond University. Ik heb er wel zin in om weer met onderzoek aan de slag te gaan. Dat weekend was ook de afstudeer ceremonie van het eerste cohort geneeskundestudenten van Bond, dus daar was ik voor uitgenodigd , dat was ongelooflijk enorm opgezet, iedereen in toga en noem maar op. Het kost trouwens 250.000 dollar om daar geneeskunde te studeren, misschien moeten we vast sparen voor als onze jongens zover zijn;-)

Wat een beetje gel in de haren kan doen.

Jaaaah, ik heb mijn examen gehaald!

Lief he, onze Sint en piet. Inmiddels begint het hier al flink op te warmen, de zomer staat voor de deur. We wonen het grootste deel van de dag in het zwembad;-)

ik heb gehoord dat de Sint zelfs de kinderen in Australie niet vergeet, hebben Luuk en Koen de schoen gezet. ( de wortels waren op maar het paardje lustte ook wel sinasappels volgens Luuk )

Het laatste dag in Perth, alles al volop in kerst stemming. Natuurlijk hebben we ook weer het museum bezocht en vooral lekker gegeten; dimsum, sushi, Japans, Indiaas. Heerlijk allemaal. En nu zitten we weer in het vliegtuig op weg naar huis. De jongens hebben toch ook wel weer zin om naar huis te gaan, wat ze het meeste gemist hadden was de dinosaurus deken op hun bedje.

Tja, aan alle vakanties komt een eind dus reden we met ons autootje weer terug naar Perth. De enige manier om betaalbaar in het centrum te slapen was de jeugdherberg, dus dat was weer eens wat anders. In het oude ambulance gebouw hebben ze een jeugdherberg met vijfhonderd bedden gemaakt en op de foto zie je waar men zijn etenswaren kan laten als je in de slaapzaal slaapt (wij hadden toch maar privé kamers genomen).

In Albany zijn we vooral wezen klimmen en wandelen, tot onze verbazing hadden de jongens er ook veel plezier in. Ze hebben er prachtige kliffen en rotskusten.

Inmiddels zijn we in albany aangekomen aan de zuidkust. Een mooie plek, rotskust en overal wilde bloemen. Helaas is het weer wat minder, maar ook binnen vermaken de jongens zich prima.

Luuk was de gids in de grottentocht, erg mooie druipsteengrotten maar niet te fotograferen met een simpele iPhone.

Lief hè.

De jongen vonden de boederij geweldig, ze mochten paardje rijden, lammetjes de fles geven, biggetjes voeren, maar toch vonden ze de cavia’s het mooiste van allemaal.