Archive for the ‘2008’ Category

Kerstkoortje

Sunday, December 7th, 2008


Wie kan Luuk vinden? Dit is het kerstkoortje van de kerstviering bij de kinderopvang. Met een speciale australische versie van jingle bells. 

 


 

 Australian Jingle Bells

 

Dashing through the bush,

in a rusty Holden Ute,

Kicking up the dust,

esky in the boot,

Kelpie by my side,

singing Christmas songs,

It’s Summer time and I am in

my singlet, shorts and thongs

 

Oh! Jingle bells, jingle bells, jingle all the way,

Christmas in Australia on a scorching summers day, Hey!

Jingle bells, jingle bells, Christmas time is beaut !,

Oh what fun it is to ride in a rusty Holden Ute.

 

Engine’s getting hot;

we dodge the kangaroos,

The swaggie climbs aboard,

he is welcome too.

All the family’s there,

sitting by the pool,

Christmas Day the Aussie way,

by the barbecue.

 

Oh! Jingle bells, jingle bells, jingle all the way,

Christmas in Australia on a scorching summers day, Hey!

Jingle bells, jingle bells, Christmas time is beaut!,

Oh what fun it is to ride in a rusty Holden Ute.

 

Come the afternoon,

Grandpa has a doze,

The kids and Uncle Bruce,

are swimming in their clothes.

The time comes ’round to go,

we take the family snap,

Pack the car and all shoot through,

before the washing up.

 

Oh! Jingle bells, jingle bells, jingle all the way,

Christmas in Australia on a scorching summers day, Hey!

Jingle bells, jingle bells, Christmas time is beaut!,

Oh what fun it is to ride in a rusty Holden Ute. 

Zwemles

Saturday, December 6th, 2008


De jongens zitten sinds een paar weken op zwemles en vooral luuk vindt het heerlijk, het is ook ongelooflijk hoe snel ze dingen oppakken. Hij zit meer onder dan boven water. Helaas is zwemles in dit land ook wel heel belangrijk, met al die zwembaden gebeuren er toch nog regelmatig ongelukken. (er zit een stevig zelfsluitend hek om ons zwembad, dus de kinderen kunnen er nooit zelf naartoe).

Sinterklaas/kerstman

Friday, December 5th, 2008

De kinderen snappen er niks meer van, want het lijkt te veel op elkaar, kadootjes in de schoen, kadootjes onder de kerstboom, santa claus, sinterklaas, het klinkt bijna hetzelfde. En maar uitleggen dat de kerstboom pas na “sinterklaas” opgezet mocht worden. Hier kwam de kerstman op 1 november al aan, omdat de zomervakantie deze week al begint zijn alle kerstviering van scholen en bedrijven in volle gang, en dat terwijl het pas 5 december is. Bovendien is het hier ruim dertig graden en dan gebeurt er toch iets raars in je hoofd als je al die kerstversiering ziet, het klopt gewoon niet. Maar we zullen ons best doen toch een beetje kerststemming te maken, vandaag mocht dan eindelijk de kerstboom versierd worden, en tussen kerst en de eerste week van januari is de praktijk dicht dus gaan we lekker een weekje naar Sydney toe, we hebben zelfs kaartjes voor de opera weten te bemachtigen (madame butterfly) en oudjaarsavond zijn er ook nog, dus dat moet wel indrukwekkend zijn.
Ik maak me alleen een beetje zorgen over de temperatuur in Winterberg en Zwitserland in februari, vorige week wat het een nacht “maar” 20 graden hier, en dat was toch wel fris, overdag is het zowiezo boven de dertig graden. We zijn echt helemaal niks meer gewend.
Verder hebben we hier accreditatie gehad op het werk. Dat betekent dat de praktijk gecertificeerd wordt als het aan alle regeltjes voldoet, dus dan moet er voor echt alles wat je maar bedenken kan een protocol zijn, en mijn collega was er die week niet dus ik was de pineut. Ik kreeg allerlei vragen van “hoe gaat de assistente om met acute problemen” tot “wat gebeurd er met het afval in de praktijk” Dat laatste interesseert mij geen hout, maar je wordt dan geacht precies te weten welke firma het ophaalt en zelfs wat er na het ophalen mee gebeurt (eerst wordt het verhit en dan als landfill gebruikt), en ook welke virus software of encryptie voor emails wordt gebruikt. Ik vond het een beetje overdreven, maar had natuurlijk wel braaf alles uit mijn hoofd geleerd, en het lijkt erop dat we het gehaald hebben.
Het is en blijkt een enorm burocratisch land, waar ze zoveel regeltjes en papierwerk hebben dat je er gillend gek van wordt.
Over papierwerk gesproken, het Australische huisartsengenootschap (racgp) heeft besloten dat ik in september 2009 ervaren genoeg ben om mee te mogen doen aan het Australische huisartsenexamen. Het aanvragen daarvan was een pakket papier van 1.5kg volgens het postkantoor. Tja…
Maar de blauwe hemels, de zon, de boom vol met mango’s achter in onze tuin, de prachtige stranden, koraalriffen, oerwouden maken veel goed.

In bad

Friday, December 5th, 2008


Zomaar een fotootje van de jongens….

Bakfiets

Friday, December 5th, 2008


GeoTagged, [S21.14803, W149.16822]

We hebben veel bekijks met onze chinese bakfiets maar het is wel erg handig. En Sacha is onze aupair, wie had dat gedacht, twee auto’s en een aupair! Maar Sacha is een leuke meid uit Niawier (friesland) en de kinderen vinden het geweldig met haar. Jaap kan eindelijk weer wat meer werken, we hebben eindelijk kunnen duiken en een avondje weg wordt ook een stuk makkelijker. Het bevalt er goed, en ik heb de indruk dat ze het ook wel erg naar haar zin heeft hier. Ze blijft tot de (nederlandse) zomervakantie en gaat dan volgend jaar in Amsterdam studeren.

Duiken!

Friday, December 5th, 2008


GeoTagged, [S21.14803, W149.16822]

Eindelijk is het gelukt om te gaan duiken! Een weekendje naar daydream eiland, nanny mee, heerlijk.

Walvissen van heel dichtbij

Sunday, September 28th, 2008

Vorige week naar de Gold Coast geweest, Sanne had een dag cursus daar en hebben daar dus gebruik van gemaakt door nog wat extra dagen daar te blijven. We zijn walvissen gaan kijken, naar SeaWorld geweest en heerlijk uiteten gaan, iets wat in Mackay toch een stuk beperkter is.

Het mooist was denk ik toch wel de walvissen, helaas waren Sanne en Luuk hondsberoerd op de boot, Sanne heeft gelukkig nog wel van de walvissen kunnen genieten maar Luuk heeft er echt zo ongeveer niks van meegekregen.

Terug op de kant was Luuk het weer snel vergeten hoor en hij denkt zelfs dat hij het heel erg leuk heeft gevonden. Koen vond de boot prachtig, lekker schommelen, je moest hem echt vasthouden want anders zou ie er pijlsnel vandoor gegaan zijn, en met een reling waar ie zo tussendoor zou kunnen glippen niet zo’n fijn idee. Fototoestel hadden we mee maar met een zieke vrouw, een zieke Luuk en een ondeugende Koen was het best lastig fotograferen en te filmen.

Het beste filmpje (met Luuk in m’n armen geschoten) staat hier (nu ook maar een YouTube filmpje van gemaakt omdat veel mensen de download niet konden afspelen):


Download in betere kwaliteit als .mov (Quicktime) in H.264 encoding.

Long Island

Wednesday, July 30th, 2008

Eindelijk is het dan gelukt, we zijn naar een van de Whitsunday Islands geweest. Een prachtige eilanden groep hier vlakbij, waar je lekker kan snorkellen, zwemmen, op het strand niksen of in het oerwoud wandelen. Als je dadelijk de foto’s ziet, hou dan in gedachte dat het hier nu hartje winter is.

Lekker met papa in de kajak
koenhelptgraag.jpg

We waren al vroeg vertrokken en de stond nog heel laag toen we op de boot waren
opkomendezon.jpg

En dan het nieuwe huisje

Saturday, July 5th, 2008

En dan een paar foto’s van het nieuwe huisje, we hebben nog niet veel binnen foto’s maar dat komt nog wel

Het huis staat op palen en is dus een halve meter hoog. aan de achterkant is er een kleine tweede zitkamer die uitkomt op een heerlijk houten veranda waar je lekker kan ontbijten

p1040235.jpg

Of pannenkoeken eten

p1040615.jpg

of knutselen

p1040709.jpg

En ons zwembad, zelfs hartje winter wordt het nog af en toe gebruikt

p1040641.jpg

lekker grote tuin met ruimte voor een speelhuisje (ja Floor, je hebt niet voor niks gepoetst)

p1040781.jpg

achter de achtertuin is er een groenstrook van de gemeente waar geen auto’s mogen komen dus heerlijk voor rennen of fietsen

p1040688.jpg

Fietsen natuurlijk alleen met helm..

p1040877.jpg

Mangobloesem, hopelijk kunnen we de foto’s van de mango’s eind van het jaar laten zien

p1040883.jpg

Het is wel een beetje proppen want we hebben geen bad meer (wel twee badkamers)

p1040819.jpg

En de eetkamer

p1040844.jpg

mooie houten vloeren overal

p1040871.jpg

En hier kijk je vanuit de groenstrook op onze achtertuin (lekker tropisch he)

p1040890.jpg

eindelijk foto’s…Oma op bezoek

Saturday, July 5th, 2008
  • Het wilde maar niet opschieten, maar nu dan toch eindelijk een heleboel foto’s, inmiddels zijn we al weer helemaal gewend aan het nieuwe huisje, overal alle vitrage weggehaald en op zoek naar nieuwe gordijnen, de mangoboom heeft bloesem dus met een beetje geluk mango’s aan het eind van het jaar en natuurlijk ook een heleboel foto’s van Oma Ohoh in Australie.

Koen had wel plezier met het schilderen van de trein
p1030917.jpg

En zichzelf…

p1030900.jpg

Gamen met oma

p1030948.jpg

Het zwembadje bij ons nieuwe huisje

p1040010.jpg

BBQ met oma

p1040036.jpg

Naar het strand

p1040059.jpg

p1040156.jpg

Kookaburra, een typisch australische vogel

p1040197.jpg

en een wombat (eerste foto ligt hij op zijn rug)

p1040272.jpg

p1040411.jpg

Kangaroes voeren

p1040297.jpg

En vergeet de kleintjes niet
p1040372.jpg

Oma de dierenknuffelaarp1040393.jpg

Nieuw huisje!

Sunday, May 25th, 2008

We zijn verhuisd! 

Zoals je meeste mensen inmiddels wel weten hebben we een huisje gekocht! Het is een prachtig roze huisje bij het centrum van het stadje, dus nu wonen we overal een stuk dichterbij! Twee weken geleden zijn we verhuisd, alle spullen weer ingepakt en het feit dat een piano verhuizen toch wel moeilijk is om zelf te doen als smoes gebruikt om verhuizers in te huren voor het sjouwen.

Het huisje heeft een leuke tuin en een ware MANGOBOOM! Dat was wel een hele leuke verrassing, dat was toch een beetje onze droom, een huisje met een mangoboom in de tuin. Omdat hij nogal in een hoekje stond hadden we hem niet gezien. En omdat het een soort van begane grond is kunnen de kinderen lekker in de tuin ravotten terwijl wij op de veranda zitten of op het terras. Verder is er een klein zwembadje om af te koelen in de zomer, een garage met afstandbediening (!) en twee zitkamers. Wat wil je nog meer.

Iedereen die nieuwsgierig is geworden is van harte welkom om een keertje te komen kijken. Maar ik probeer binnenkort ook foto’s hier bij te plaatsen.

Het adres is
18 Tait Street,
West Mackay,
qld, 4740
phone +61 (0)748056250

Dit weekend hebben we het hele weekend veel plezier gehad in de tuin, een grote doos van een nieuw kastje was veranderd in een heuse trein en die moest natuurlijk geverfd worden, vervolgens bedachten de jongens dat ze elkaar eigenlijk ook wel konden verven, kortom, heel veel plezier en de foto’s die volgen nog. 

Wat Luuk ook erg leuk vindt is dat we nu weer wat meer op de fiets kunnen doen, hij vindt het prachtig om met zijn (veel te grote) hem achterop te zitten. Het is een ” breathtaking experience” want ze zijn hier echt helemaal niet aan fietsen gewend, maar het is toch wel leuk om te doen.

En natuurlijk het circus, hoe kan ik dat vergeten, eens paar jaar komt er een echt ouderwets circus naar Mackay, en Luuk zag steeds die grote tent dus daar wilde hij toch wel heel graag een keertje naar toe. Zo gezegd, zo gedaan. Samen met Luuk ging ik op pad. Een echte circusdirecteur en hele harde muziek, het eerste kwartier heeft Luuk met zijn oren dicht gezeten, maar daarna begon hij het toch wel erg leuk te vinden, de leeuwen, de clowns, echte paardjes en noem maar op, hij wist niet wat hem overkwam, nog dagen lang had hij het erover.
Inmiddels is hij ook op de nieuwe opvang gestart voor twee dagen per week, voor Koen is er nog geen plaats dus die staat nog op de wachtlijst, maar behalve dat hij zijn broertje mist heeft hij het er wel heel erg naar zijn zin. Ineens gaat zijn Engels ook heel erg goed, soms sta ik echt verbaasd wat hij allemaal al kan zeggen en uitleggen, echt geweldig.

snorkellen!

Sunday, March 23rd, 2008

Het heeft even geduurd maar dit weekend is het eindelijk gelukt om de koraalriffen te bewonderen. Jaap was vorige week jarig en als verrassing had ik oppas geregeld voor vrijdag en zaterdag zodat we met zijn tweetjes weg konden. Het was me zelfs gelukt om het geheim te houden voor Jaap dus hij was erg verrast. 

Ik had een hotelletje in Bowen geregeld, dat was een plek waar ik ook nog met een dokterspraktijk had gesproken om eventueel te gaan werken, het grootste nadeel daar was dat het erg klein was maar het aantrekkelijke waren de koraalriffen die vanaf het strand bereikbaar waren.

Het was voor het eerst dat we echt een weekendje met zijn tweetjes hadden sinds we hier zijn en het was heerlijk, we hebben vooral aan het strand gezeten en heel veel gesnorkeld, ik was verbaasd over het prachtige koraal, mooier dan verwacht. En als bonus hebben we zelfs schildpadden gezien, wat wil je nog meer.

Maar het is inderdaad geen dorp waar je wil wonen, verder was er echt helemaal niks te doen en op goede vrijdag was alles dicht, zelfs de restaurants dus de “fish and chips” shop was de enige plek waar je nog wat te eten kon krijgen, de wachttijd daar was opgelopen tot een uur! Maar als je dan met de gegrilde barramundi uiteindelijk op een verlaten strandje onder de sterren zit dan is het toch minstens zo lekker als een chique dineetje in een restaurant.

Gelukkig was het met de kinderen ook allemaal goed gedaan, ze hebben veel plezier gehad met Max en Eva op de trampoline, in het zwembad en noem maar op.

Helaas hadden we geen fototoestel meegenomen, dus we kunnen niet laten zien hoe mooi het was, maar we gaan er zeker nog wel eens terug, dan waarschijnlijk met de kinderen, dus die foto’s houden jullie nog van ons tegoed. (En misschien willen jullie helemaal geen tropische strandjes en blauwe luchten zien, want ik geloof dat het in Nederland niet echt lekker weer is op het moment)

Tasmanie

Sunday, March 9th, 2008

Door de overstromingen hier was de vakantie een beetje op de achtergrond gekomen.

Maar voor wie ooit deze kant op wil komen, Tasmanie is echt geweldig mooi, het is een eiland ten zuiden van Australia, ongeveer 4 keer Nederland en ook de eerste plek in Australie waar echt steden gebouwd zijn.

In het begin was een strafkamp waar Engelse gevangen naar gedeporteerd werden en onder de meest verschrikkelijke omstandigheden werden vastgehouden. The Gould book of Fish van Richard Flanagan is een prachtig maar bizar boek dat zich in die tijd afspeelt. Natuurlijk zijn we ook naar de overblijfselen van het strafkamp gaan kijken, een enorm complex van middeleeuws aandoende gebouwen, prachig blauwe lucht, mooie grasveldjes, moelijk voor te stellen dat dit ooit een verschrikkelijke plek was om te leven.

Maar het meest prachtige van de Tasmanie is de natuur, allemaal verschillende natuurparken, oerwoud, prachtige watervallen, enorme kliffen en rotsen langs de kust.Je begrijpt de we de meeste dagen al wandelend hebben doorgebracht. En Luuk was gelukkig ineens ook helemaal van het wandelen (in de rugzak wordt hij inmiddels toch wel zwaar) als er maar wat te doen was, hoorde hij waterval dan ging hij erheen rennen, en natuurlijk de trappen of rotsen opklimmen om te zien wat er boven was, of verstoppen en dan pappa laten schrikken om vervolgen weer heel hard naar de volgende boom of bocht te rennen, het was echt heerlijk. Omdat het daar ook wat minder heet was dan in Mackay was het ook makkelijker om langere tochten te maken. Helaas wilde Koen per definitie de verkeerde op, dus die heeft heel veel op de rug gezeten.

Ook hebben we behoorlijk wat dieren gezien, kangaroes, buidelratten, en ook de echidna’s, een soort kruising tussen een stekelvarken en een miereneter, het ziet er uit als een waggelend stekelvarken met een lange neus. Helaas geen Tasmanian devils gezien, maar die schijnen inmiddels ook behoorlijk zeldzaam te zijn.

Verder kan je in Tasmanie heerlijk eten, daar staat het ook om bekend, lekker veel verse vis, zalm maar ook kersen en frambozen, kazen en dat soort dingen. Met het wat minder hete weer heb je ook meer trek om lekker uitgebreid te eten. In Launceston, een stad in het noorden, was er het jaarlijkse food festival, een soort preuvenemint zeg maar, dus daar hebben we ook de meest exotische dingen gegeten. Luuk was helemaal gelukkig want er werden ook poffertjes verkocht (” the world smallest pancakes”).

Maar de nachten waren wel koud, 10-15 graden is echt fris als je 30 overdag en 25 ‘s nachts gewend bent, en dat terwijl het in Nederland natuurlijk nog veel kouder is, je raakt toch wel snel aan de warmte gewend. 

Hier een selectie van de foto’s 

Koen kijkt nieuwsgierig rond vanuit de rugzak

kust.jpg

Prachtige kust

glurenkoen1.jpg

Behoorlijk koud openbaar zwembad

koudhe.jpg

Koen wilde af en toe ook wel zelf lopen

koenwandelt.jpg

Lekker op pad in Launceston

launceston.jpg

Luuk had zo’n plezier in het wandelen

luukwandelt.jpg

Maar een mooi strand blijft ook altijd geweldig

luukstrandje.jpg

Wel vermoeiend hoor, dat wandelen

uitgeput.jpg

Wat een week!

Thursday, February 21st, 2008

Na de ergste overstroming in honderd jaar was het een week van het opmaken van de schade, vele verhalen en elkaar helpen.Bij ons huis hebben we echt geluk gehad, we hebben een paar vocht plekken en het zwembad moest helemaal leeg gepompt en schoongemaakt worden (50.000 liter water! en er ligt nu 250 kilo zout klaar wat erin moet), bovendien is het een huurhuis dus we hoeven niet eens de kosten te betalen. 

Op maandag maar weer gewoon naar de praktijk gegaan en daar bleken we minder geluk gehad te hebben, niet veel water was binnengekomen maar genoeg om van het tapijt een natte, stinkende massa te maken. vies water, vocht, 30 graden, dat is geen fijne combinatie. Men is hier zo nuchter, men neemt het zoals het komt. Oftewel: we zijn gewoon gaan werken en met wat hulp van partners, Jaap heeft ook flink meegedaan, werd ondertussen overal het tapijt eruit getrokken.

Toen bleek ook dat de meeste mensen op de praktijk niet zoveel geluk gehad hadden, mijn collega arts heeft via het dak en een bootje zijn huis moeten verlaten, de praktijk manager had net een nieuw huis met allemaal nieuwe spulletjes en die is echt alles kwijt, bijna iedereen is ook zijn auto kwijt, zodra er water bij de computergedeeltes dan kan je een auto blijkbaar afschrijven.

We hebben ook geld en spullen ingezameld voor de mensen die het ergste getroffen zijn.En op het spreekuur hoor je de meest verschrikkelijke verhalen. Een vrouw was met een hele groep mensen naar een hoger gebied gevlucht en werden bij het huis daar niet binnengelaten (waarom?) en men was zo in shock dat men daar allemaal een uur is blijven staan in de onweer en stortregen in plaat van verder te lopen naar het volgende huis.Het is ook bijzonder hoe iedereen relativeert, je hoort steeds “ik heb geluk gehad want wat er met die en die gebeurd is…”.

Die nacht had ik nachtdienst, drie dagen na de overstroming en ik zag zoveel mensen met hele vieze onstoken wonden aan de voeten. Men loopt hier veel op blote voeten, zeker in huis en in de tuin en met het riool dat ook overstroomd was werd zelfs het kleinste wondje een probleem.

Inmiddels werd de geur in de praktijk weer iets acceptabeler, toen diende het volgende probleem zich aan: de computers hielden ermee op en dan kan je dus helemaal niks, geen afspraken maken, geen recepten, geen aanvraagformulieren, geen dossiers en heel veel dubbel werk omdat je weet dat je alles weer moet gaan invoeren. Tussendoor hield de koelkast met alle vaccins er ook nog eens mee op (dat loopt hier via huisartsen ipv consultatiebureaus, dus honderden vaccins die te warm dreigden te worden). Maar op donderdag was dat ook allemaal weer gemaakt dus toen kregen we midden in het spreekuur brandalarm en hebben we met zijn allen een uur buiten gestaan. Uiteraard gebeuren dat soort dingen als je net in een consult met een depressieve huilende patient zit. Never a dull moment in general practise! Het was gelukkig vals alarm, waarschijnlijk wederom door het water.

Ik ben blij dat het weekend is, inmiddels is de zon ook weer gaan schijnen dus hopelijk krijgen we nu het vocht overal een beetje weg en dan kunnen we na het weekend met goede moed aan de nieuwe week beginnen.

PS voor wie het meegekregen had, het huis wat we op het oog hadden gaat helaas niet door

Overstromingen…

Sunday, February 17th, 2008

Afgelopen vrijdag is er hier in Mackay 600mm regen in 6 uur gevallen (in Nederland valt 800mm in een heel jaar!) en dat was toch wel heel erg veel, het grootste deel van de stad lag onder water, 2000 huizen en 1000 bedrijven zijn ondergelopen en alles was gesloten inclusief vliegveld, winkels, dokters etc. Heel bizar.

Wij waren op weg naar huis na een heerlijke vakantie in Tasmanie en op het vliegveld Sydney kregen we te horen dat onze vlucht een dag was uitgesteld omdat het vliegveld onder water stond. De ernst van de situatie was nog niet helemaal doorgedrongen totdat ik de praktijk manager belde om te vragen of ze wilde doorgeven dat ik te laat zou komen voor de cursus van zaterdag. Ze bleek behoorlijk overstuur want ze stond tot boven haar knieen in het water in haar keuken en vertelde dat de noodtoestand was uitgeroepen in de stad. 

Gelukkig wonen wij op een heuvel net buiten de stad en staat ons huis een beetje op palen dus daar waren we niet al te bang voor (en dat bleek ook te kloppen).En terwijl ze in Mackay dus met de enorme overstromingen te kampen hadden was er op precies dezelfde dag in Tasmanie ” droogte” dag en ging de opbrengst van alle supermarkten naar de boeren om ze te helpen met de gevolgen van de zeer ernstige droogte dit jaar. Ondertussen is er aan de westkust een cycloon in ontwikkeling, het blijft een enorm land van extremen.

Wij hebben in ieder geval een lekker dagje in Sydney doorgebracht, een prachtig aquarium met heel veel haaien en lekker eten bij de haven. En gisteren was het vliegveld weer open en de meeste wegen in de omgeving waren weer toegankelijk dus konden we alsnog naar huis.

Een bizar gezicht, al dat water overal en langs de wegen en bij hekken mee gespoelde takken en rotzooi. De  “schade” bij ons huis is beperkt tot een overgelopen zwembad met bruin water en een heel klein beetje water wat onder de deur was doorgekomen. Het lastigste is dat alles vochtig is door de combi van de regen en het warme weer, een van de banken was zelf een klein beetje gaan schimmelen.

Ik zal eens kijken of ik wat foto’s van het internet kan pikken om jullie een idee te geven van wat er gebeurd is, want ik begreep dat het het Nederlandse nieuws niet echt heeft gehaald. 

overstroming1.jpg

 overstroming2.jpg

 overstroming3.jpg

 overstroming4.jpg  

Voor wie nog meer achtergronden over de overstromingen wil lezen:

http://www.abc.net.au/news/australia/

en dan als postcode 4740 invullen (hier heb ik ook alle foto’s gepikt) 

Een nieuw jaar!

Saturday, January 12th, 2008

Inmiddels is er weer een nieuw jaar begonnen, wat gaat de tijd snel. Voor het eerst kerstmis in de zomer vieren, en ook echt op zijn Australisch dus met kadootjes onder de boom, Luuk vond het prachtig. En zodra Koen ergens een Kerstman zag riep hij vol enthousiasme “ho ho hooo”. Wel erg schattig.
kerstkadootjes.jpg

En op eerste kerstdag was er voor de verandering eens geen strak blauwe hemel maar grauw en grijs. Vervolgens begon het met regenen en dat heeft het vier dagen aan een stuk gedaan, ongelooflijk veel water kwam er naar beneden. Hier was men er blij mij, maar ik werd er na een poosje toch wel chagerijnig van. Gelukkig is het wel warm dus de kinderen speelde lekker in het water en de modder toen het regende.

modder1.jpg

regenkerst.jpg

Deze foto’s zijn op eerste kerstdag genomen toen we met allerlei Australiers kerst aan het vieren waren.

Oud en nieuw wordt hier ook veel rustiger gevierd, geen vuurwerk in de vrije verkoop maar een groot vuurwerk door de gemeente georganiseerd. Wij waren met drie nederlandse gezinnen en Luuk had veel plezier met zijn vriendje Max op de trampoline

tramolinemaxenluuk.jpg

En inmiddels zijn we weer rustig aan het nieuwe jaar begonnen, het ziet er naar uit dat de Indiase collega de praktijk gaat verlaten en aanstaande maandag zal er een nieuwe huisarts starten dus dat zal het werken wel iets makkelijker maken. Hier hebben ze ook een soort huisartsen post en inmiddels is mijn registratie als arts zo aangepast dat ik daar vanaf nu ook mag (moet?) werken dus aanstaande woensdag heb ik mijn eerste nachtdienst, ik ben heel benieuwd. Je bent dan ook het eerste aanspreekpunt voor de patienten die in het prive ziekenhuis zijn opgenomen dus ik hoop maar dat er niet al te spannende dingen gebeuren want in principe werk je alleen. Gelukkig is er wel altijd een reserve arts die je op kunt roepen als het te druk wordt of gewoon als je hulp nodig hebt.

En over drie weekjes gaan we voor het eerste echt op vakantie, daar heb ik ook enorm veel zin in. We gaan naar Tasmanie en behalve de vlucht en een huurauto hebben we nog niks geregeld, we zien wel hoe het wordt en wat we gaan doen.

En voor mensen die ons post willen sturen, op onze kerstkaart waren we vergeten de plaatsnaam Eimeo erbij te zetten. De meeste dingen lijken toch nog wel aan te komen met wat vertraging. Maar bij deze nog een keer ons complete adres:
12 Mackenzie Street
Eimeo, 4740 QLD
Australie