Vandaag dus de medische keuring. Een beetje een impressie via de foto’s. Eerst moesten we voor de röntgen, stel je voor dat we TBC zouden hebben. Dat was gelukkig alleen voor de volwassenen. Luuk lag lekker onder de bank zijn oude paspoort te bewonderen. Bij de dokter waren de jongens heel lief in de wachtkamer aan het spelen. Ze deden ook alles wat de dokter vroeg, Luuk plaste zelfs netjes op commando in een potje. We zijn hooguit tien minuten pp bij de dokter geweest en moesten 900 dollar afrekenen…..helaas had ik wat bloed in mijn plas( tja, dat gebeurt soms bij vrouwen) dus dat moet ik nog in Mackay herhalen en de resultaten opsturen. Nog bloed afgeven voor Hiv en hepatitis testen. En daarna konden de kids zich lekker uitleven bij “The Strand” de boulevard van Townsville.
Maar deze keer met Jaap en de kids. Nu ik mijn examens heb gehaald mogen wij namelijk een permanent visum aanvragen. Wel een fijn idee dat het dan niet meer kan verlopen of dat we ineens het land uitgegooid kunnen worden. Alleen begint de papierwinkel weer van voor af aan, geboorteaktes, verklaringen van goed gedrag etc etc. En de medische keuring moet ook weer opnieuw. Aangezien het in Mackay bijna 200 dollar meer kost per persoon dan in Townsville hebben we er een leuk weekendje weg van gemaakt. Zoals je ziet was Luuk lekker moe na de autorit.
Dit weekend was ik naar de Womens Health conference in de Gold Coast. ( Weer zonder Jaap en kids…) en toen was er ineens een tsunami alarm! Het was in een pachtige locatie dus we konden de zee heel mooi zien. Maar het was toch minder indrukwekkend dan verwacht. Eerst was de zee heel vlak en vervolgens hele hoge golven. Tja, en dat was het dan.
Het blijkt dat er in Queensland te weinig wordt voorgelezen dus krijgen we wekelijks advies in de schoolbrief, hoe, wanneer, hoe vaak. Maar ze hebben het nooit over broertjes die elkaar kunnen voorlezen:-)
Nou, Jaap is al eeuwen bezig met een iPhone spelletje samen met ene Kristopher uit Amerika: Maar het wordt wel een heel mooi spelletje voor de iphone (alleen niet helemaal mijn type spelletje;-). En het einde begint langzaam in zicht te komen.
Ik ben net weer terug van een heerlijk weekje Nederland, maar jeetje wat is het koud daar. Dikke broek, maillot eronder, drie shirtjes over elkaar, natuurlijk ook handschoenen muts en sjaal en dan is het net te doen. Maar toch ook wel erg leuk om jullie allemaal weer te zien. En het is gelukt kaas het land in te krijgen dus Jaap kan nog een klein beetje mee genieten van de Hollandse smaak. De foto’s zijn ook echt Hollands. Met natuurlijk het babietje dat de aanleiding was. Maar ook de overvolle bus, uitzicht vanuit de woonboot.
Deze week is Luuk op school begonnen, hij was helemaal trots in zijn uniform. En de eerste dagen waren een succes, hij wilde in het weekend liever naar school dan thuisblijven.
Hier is het moeilijk voor te stellen dat het sneeuwt bij jullie. Het zijn andere gevaren hier, waarschuwingsbordjes voor vallende kokosnoten?! De kids waren goed moe na een middagje snorkellen, maar de vissen vonden ze prachtig, en Koen wilde de zeekomkommer wel opeten. En als je dan je koffie krijgt dan denk je ineens: oja, het is bijna kerst. Dat blijf ik vergeten als het dertig graden is.
Dit weekend zijn we weer eens naar magnetic island, het blijft leuk. Lekker op het strand en deze keer is Luuk ook aan het snorkelen gegaan. Althans , met zijn duikbrilletje op alle visjes en koralen bewonderen en dan weer lucht happen want de snorkel vindt hij maar niks. En natuurlijk lekker wandelen door de bossen. Vorig weekend ben ik bij de Gold Coast geweest, ook erg leuk, maar dat was eigenlijk voor mijn werk. Ik ga, zoals het er nu naar uitziet, een dag per week onderzoek doen vanuit Mackay, via Bond University. Ik heb er wel zin in om weer met onderzoek aan de slag te gaan. Dat weekend was ook de afstudeer ceremonie van het eerste cohort geneeskundestudenten van Bond, dus daar was ik voor uitgenodigd , dat was ongelooflijk enorm opgezet, iedereen in toga en noem maar op. Het kost trouwens 250.000 dollar om daar geneeskunde te studeren, misschien moeten we vast sparen voor als onze jongens zover zijn;-)
Lief he, onze Sint en piet. Inmiddels begint het hier al flink op te warmen, de zomer staat voor de deur. We wonen het grootste deel van de dag in het zwembad;-)
ik heb gehoord dat de Sint zelfs de kinderen in Australie niet vergeet, hebben Luuk en Koen de schoen gezet. ( de wortels waren op maar het paardje lustte ook wel sinasappels volgens Luuk )
Het laatste dag in Perth, alles al volop in kerst stemming. Natuurlijk hebben we ook weer het museum bezocht en vooral lekker gegeten; dimsum, sushi, Japans, Indiaas. Heerlijk allemaal. En nu zitten we weer in het vliegtuig op weg naar huis. De jongens hebben toch ook wel weer zin om naar huis te gaan, wat ze het meeste gemist hadden was de dinosaurus deken op hun bedje.
